νύφη

Πέρασαν πολλά χρόνια απο τότε που παντρεύτηκα και είχα ξεχάσει το άγχος και τους συνεχείς καυγάδες που είχα με την μαμά μου στην διάρκεια της προετοιμασίας.

Αφορμή για να γράψω αυτό το πόστ, μου έδωσε ένα μήνυμα που έλαβα απο μια αναγνώστριά μου σχετικά με την αγορά νυφικών απο το διαδίκτυο, και τον προβληματισμό της για την αυθεντικότητα του και την ποιότητα των προϊόντων του συγκεκριμένου site.

Κάνοντας μια μικρή έρευνα, διαπίστωσα πως τα στράπλες νυφικά είναι στην κορυφή της λίστας προτίμησης των υποψηφίων νυφών παγκοσμίως. Είναι αλήθεια ιδιαίτερα εντυπωσιακά και σχεδόν πάντα συνδυασμένα με την εικόνα που έχουμε για τα επίσημα- τουαλέτα στύλ- ρούχα.

Εχω ήδη πει πως την Βάσια Λόη την συμπαθώ,

Τελικά όταν έρχεται η ώρα να παντρευτούμε εμείς οι γυναίκες, γινόμαστε όλες ίδιες, ακόμη κι αυτές που έχουν ζήσει όλη την ζωή τους προβάλλοντας ένα ρόκ, bohemian στυλάκι, της ελεύθερης,της αντισυμβατικής και ''προχωρημένης''.

Το έχω πεί πολλές φορές πως τα χρώματα της άνοιξης είναι μοναδικά. Παρόλο που υποφέρω απο αλλεργίες και κανονικά δεν θα έπρεπε να είμαι  fan αυτής της εποχής, είναι τόσες οι όμορφες εικόνες και μυρωδιές που δεν μπορώ ν'αντισταθώ.

Τις ημέρες των γιορτών πολλοί ανθρωποι βρίσκουν ευκαιρία να οργανώσουν μια οικογενειακή συγκέντρωση, να ενωθούν με τις οικογένειές τους που είτε ζούν μακριά είτε λόγω του φόρτου της καθημερινότητας δεν έχουν την δυνατότητα να συναντιούνται.

Οσο πλησιάζει ο καιρός που σιγά-σιγά θ'αρχίσουμε να μετράμε αντίστροφα για την μεγάλη μέρα, ο εκνευρισμός, το άγχος και το πελάγωμα καλά κρατούν.

Τα Σάββατα επισκέπτομαι το κομμωτήριο, είναι μια συνήθεια που την έχω χρόνια ίσως εξαιτίας της ψύχωσης που έχω με τα μαλλιά μου,δεν μ'απασχολεί πολλές φορές τίποτε άλλο στην εμφάνισή μου πέρα απο το να είναι φρεσκολουσμένα και περιποιημένα τα μαλλιά μου. Παρολαυτά δεν είμαι fan των αλλαγών, ούτε στους χρωματικούς συνδιασμούς, ούτε στα μήκη και τα πλάτη.

Ανήκω κατα βάση στις παραδοσιακές γυναίκες, με την έννοια πως δεν είμαι ποτέ αρνητική στά ήθη και τα έθιμα του λαού μας- και όχι μόνο- μάλιστα πολλά απο αυτά τ'ακολουθώ μ'ευλάβεια.

Στη σημερινή εποχή όλο και πιο συχνά οι γυναίκες αποφασίζουν τον γάμο μετά τα 30. Θυμάμαι πως στα χρόνια της μητέρας μου αν είχες περάσει τα 25 είσουν ήδη γεροντοκόρη και με δυσκολία θα έβρισκες άντρα να θέλει να σε παντρευτεί.

Η ιστορία που θα διηγηθώ παρά κάτω είναι πραγματική και μου συνέβει πριν από δύο χρόνια ανήμερα του Αγίου Αντρέα. Τότε είχα σχολιάσει με δικούς μου ανθρώπους το γεγονός, θεωρώντας το πρωτότυπο και έξυπνο, πρότεινα την συγκεκριμένη κίνηση και σε υποψήφιες νύφες μέσα και έξω απο την οικογένεια μου και μετά το ξέχασα.

Πήραμε την μεγάλη απόφαση να προχωρήσουμε «είς γάμου κοινωνία».

Δεν έχει τόση μεγάλη σημασία το κίνητρο που μας οδήγησε σ’ αυτήν την απόφαση, το παρασκήνιο, ή τέλος πάντων οι βαθιές μας σκέψεις. Είναι όμως προφανές σ’ όσους θα παραβρεθούν σ’αυτή την εκδήλωση κι’ας μην το πιστεύουμε .

Η κοινωνική κριτική –αλλιώς κουτσομπολιό- είναι must και στους γάμους  (ιδιαίτερα σ’ αυτούς) και στις κηδείες και γενικά σε κάθε περίσταση που ο καθένας απο εμάς αποφασίζει να εκτεθεί στο κοινό..