Οικογένεια

Πιό επίκαιρο θέμα  για τις μέρες που περνάμε δεν υπάρχει, εν μέσω κρίσης όλοι, με κάποιο τρόπο θα φύγουμε, για λίγες μέρες κάποιοι, κάποιοι για περισσότερες και υπάρχουν πάντα κι αυτοί που κάνουν συνέχεια διακοπές.

Χθές δεν μπόρεσα να γράψω, γιατί; Γιατί έπρεπε να βοηθήσω την φίλη μου στην μετακόμιση, εκατοντάδες κούτες, κουτάκια, σακούλες, βαλίτσες και το απόλυτο χάος και στα δύο σπίτια και σ'αυτό που άδειαζε και σ'αυτό που γέμιζε.

Σήμερα το πρωϊ η κολλητή μου με πήρε τηλέφωνο και μου ανακοίνωσε την υψηλή βαθμολογία που πέτυχε η κόρη της. Ηταν ευτυχισμένη, χαρούμενη, περήφανη και συγκινημένη με την επιτυχία του παιδιού της. Ολα τα ξενύχτια, η προσπάθεια και τα άγχη απέφεραν καρπούς.

Την μαμά μου σας την έχω διαφημίσει ήδη αρκετά και σκοπεύω να συνεχίσω να το κάνω.

Διάβασα την συνέντευξη της συμπαθέστατης Ρίκας Βαγιάννη για την μητρότητα και την παραδοχή της ότι μπήκε στην διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης για να κάνει παιδί.

Σήμερα το απόγευμα έλαβα το εξής μήνυμα:Σας καλούμε να παραβρεθείτε στο κοκτέϊλ πάρτυ που οργανώνουμε για να γιορτάσουμε τα 40α γενέθλια της μαμάς και τις 40 μέρες ζωής του γυιού της.

Οι άντρες κατηγορούν τις γυναίκες πως το μόνο που έχουν στο μυαλό τους είναι να παντρευτούν, μάλιστα λένε πως απο την ημέρα που γεννιόμαστε δεν έχουμε κανένα άλλο στόχο. Το έχω ξαναγράψει πως αυτό δεν είναι αλήθεια, η μόνη αλήθεια είναι πως εμείς οι γυναίκες έχουμε πολύ λίγο χρόνο στην διάθεσή μας για να εκπληρώσουμε τα παραγωγικά μας ''καθήκοντα''.

Πολλοί και πολλές απο το αναγνωστικό μου κοινό μπορεί ν'αναρωτηθείτε γιατί ένα blog που έχει σαν θέμα τον γάμο και τα παράγωγά του ν'ασχοληθεί μ'ένα πολιτικό ζήτημα;

Η ευχή για τις μέρες που περνάμε είναι Καλή Ανάσταση. Μια ευχή που στις μέρες μας είναι και αναπάντεχα επίκαιρη. Κάθε χρόνο προσδοκάμε να ζήσουμε την μεγαλύτερη στιγμή της θρησκείας του Χριστιανισμού, την αποθέωση του θεανθρώπου, την κάθαρση και την αγάπη σ'όλο της το μεγαλείο.

Πριν μερικά χρόνια αποχαιρέτησα τον αγαπημένο μου πατέρα που έφυγε απο κοντά μας ένα ξημέρωμα Σαββάτου. Προσπάθησα πολλές φορές απο τότε να συνηθίσω στην ιδέα της απουσίας του, να μην τον σκέπτομαι και να μην αναζητώ την ανοιχτή του αγκαλιά σε κάθε δύσκολη και στενόχωρη στιγμή της ζωής μου.

Θέλω να μιλήσω για ένα θέμα που ξέρω πως πολλές φορές δημιουργεί αντιπαραθέσεις ακόμη και μεταξύ αγαπημένων φίλων, ένα ζήτημα που πολλοί απο εμάς το αντιμετωπίζουμε με σκεπτικισμό, με καχυποψία και αρκετά συχνά με διάθεση κριτικής.

Το φαγητό αυτό είναι ένα απο τα αγαπημένα του πατέρα μου- ένα απο τα πολλά γιατί ήταν φοβερός καλοφαγάς.

''Οταν είμουν μικρός, πίστευα πως είχα την μαγική δύναμη ν'αλλάζω τα χρώματα στα φανάρια των δρόμων.

Οταν οι γονείς μου αποφάσισαν να χωρίσουν, διαπραγματεύτηκα με τον Θεό την μαγική μου δύναμη αρκεί να έμεναν μαζί.